13 grudnia dostałem wyrok… Za spacer po parku. Jestem niewinny, choć silnie obdarty z honoru i godności przez autorytarną władzę

13 grudnia dostałem wyrok… Za spacer po parku. Jestem niewinny, choć silnie obdarty z honoru i godności przez autorytarną władzę
W dniu 13 grudnia 2021r., w 40. rocznicę wprowadzenia Stanu Wojennego przez władze PRL, jako obywatel Rzeczypospolitej Polskiej oczekiwałem na finalny werdykt toczącego się przeciw mnie postępowania w sprawie ukarania mnie za ..wolnościowy spacer po parku. Spacer, który miał miejsce w marcu 2021r., kiedy to w wyniku ustanowionego bezprawia – przez Rząd, czyli władze wykonawczą RP oraz przez Sejm, czyli władzę ustawodawczą RP – uruchomiony został proces mielenia moich praw i wolności przez maszynkę służb i administracji Państwowej. Tego dnia Policja, dokonując interwencji, w oparciu o Rozporządzenie Rządu RP zapoczątkowała proces mający bezprawnie pozbawić mnie i inne osoby znajdujące się w Parku Miejskim w Opolu Lubelskim godności, pieniędzy, a przede wszystkim świadomości bycia wolnymi ludźmi. Dokonać się to miało zgodnie z wolą Rządu RP. Miało na celu ukarać mnie oraz inne osoby obecne w parku, w oparciu o niekonstytucyjne prawo. Nadal jesteśmy poddawani tej haniebnej presji i autorytarnym rządom. Fundamenty praworządności w naszym Państwie, edukacji, kultury, patriotyzmu, etyki w wielu zawodach (medycy, media) i tego co stanowi jedną z najważniejszych kwestii naszego życia, czyli zdrowia, są nie od dziś niszczone. Dziś natomiast poprzez tworzenie bezalternatywnej polityki zdrowotnej, jednostronnej narracji oraz narzucania autorytarnych decyzji, wdraża się anty odpornościowe, niekonstytucyjne prawo dżihadu sanitarnego. Wiele niezależnych autorytetów z dziedziny medycyny, nauki i prawa, nazywa to po imieniu – SANITARYZM. Odbiera się nam fundamentalną dla zdrowia odporność naturalną, czyli coś co stanowi kluczową, bezpieczną, naukową, wielowiekową wiedzę, naukę i praktykę zapobiegania utracie zdrowia. Długofalowe molestowanie nas w mediach, lockdownowo-sanitarny mobbing administracyjny, któremu podlegamy jako społeczeństwo, skutkuje niszczeniem odporności biologicznej, a wręcz inkubowaniem chorób i pandemii w całej populacji. Tak silna przewaga systemu nad wolną wolą jednostki i nad prawami człowieka, wzmacnianie zbiorowej, administracyjnej kontroli nad wolnością i własnością, włącznie z przejęciem kontroli nad naszym organizmem, bez wprowadzenia stanu nadzwyczajnego – to wszytko nie może być dobre dla człowieka, dla ludzkości. Dlatego apelujmy, w czasie tak potężnego uruchomienia korporacyjnych, globalnych, biznesowych metod marketingowych, wspieranych przez lobby polityczne i medialne, o wzmacnianie w sposób jak najbardziej mądry i merytoryczny odbudowywania kultury odporności naturalnej i kultury świadomości obywatelskiej. Jest to naszym obowiązkiem: „Kiedy niesprawiedliwość staje się prawem, opór staje się obowiązkiem” – Thomas Jefferson. Merytoryczny opór… „Jeśli nie chcemy być zdrowymi, wolnymi ludźmi, to nie dziwmy się temu co nas spotyka„. Zarówno my – obwiniani o wykroczenia, jak i funkcjonariusze Policji, którym nakazano egzekwować od nas to jak widać niekonstytucyjne prawo, jak i Sądy, którym przyszło w oparciu o nie wyrokować, jak i wszyscy ciężko pracujący podatnicy, którzy za to wszystko muszą płacić, jesteśmy ofiarami autorytarnej, zaślepionej, dalekiej od prawdy, przyjaźni, troski, sprawiedliwości, logiki – kto wie, może po prostu zależnej od kogoś obcego – władzy. To już kolejny wyrok Sądu Rejonowego w Opolu Lubelskim w II Wydziale Karnym w sprawie „Spaceru w Parku Miejskim” w dniu 19 marca 2021r., kiedy to wobec spacerowiczów Policja w Opolu Lubelskim podjęła interwencję i złożyła wnioski o ukaranie:
  1. na podstawie art. 5 Par 1 pkt 2 k.p.s.w. umorzyć postępowanie
  2. wydatkami obciążyć Skarb Państwa
Poniżej fragment uzasadnienia: […] przepis ten został wydany z przekroczeniem delegacji ustawowej, a zatem nie mógł stanowić normy wypełniającej normę blankietową z art. 54 k.w. Zakaz ten został zatem wprowadzony bez należytej podstawy prawnej – w drodze rozporządzenia – zamiast ustawy oraz wbrew regulacjom zawartym w art. 57 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 lipca 2021r., IC KK 238/21). Niezależnie od powyższego – obecnie obowiązujące rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 maja 2021r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów z w związku z wystąpieniem stanu epidemii, nie przewiduje już odpowiednika Par. 26 pkt 2 rozporządzenia z dnia 19 marca 2021r. Tym samym – ze względu na art. 2 Par. 1 k.w. – czyn objęty wnioskiem o ukaranie nie stanowi wykroczenia. Zatem w czasie dokonania czynu, obwiniony nie popełnił wykroczenia określonego w art, 54 k.w. […] Jest to już kolejny, sprawiedliwy wyrok, w którym Sąd w Opolu Lubelskim, opierając się ściśle na literze prawa wydał postanowienie stwierdzające, iż czyn objęty wnioskiem o ukaranie nie stanowi wykroczenia. Ile tych wyroków zapadło (tysiące!) i musi jeszcze zapaść, aby wzbudzić w ludziach potrzebę dostrzegania kłamstw i niesprawiedliwości? Ile wyroków nie zostało anulowanych, a mandatów zwróconych? Włącz swój prywatny wykrywacz kłamstw „cywilizowany” człowieku! Załączniki: Fotografie wykonane w dniu interwencji Policji:

Artykuł w tygodniku Wspólnota Opolska „Spotkali się w Parku bez maseczek. Interweniowała Policja„:

Autor wpisu: Paweł Januszek / Lubelski Bunt / Postaw na Wolność / Głos Obywatelski Powiatu Opolskiego / Kluby Naturalnej Odporności  

Udostępnij

O autorze

Dziennikarz obywatelski, wolnościowiec, społecznik.
E-mail: postawnawolnosc@gmail.com
„Prawa człowieka i obywatela. Wolność słowa i prasy – Każdy obywatel ma prawo bez żadnych ograniczeń mówić i pisać, co mu się podoba. Wszelkiego rodzaju przerywanie przemówień, uprzednie cenzurowanie odczytów, mów, gazet i książek jest niedopuszczalne. W państwach praworządnych kontrola nad prasą jest ześrodkowana w ręku niezawisłych sądów.”
„Wobec tego, że każdy obywatel, bezpośrednio lub choćby pośrednio, wpływa na uchwalanie ustaw i kształtowanie się zarządu państwa, każdy jest obowiązany przynajmniej w ogólnym zarysie znać swoje prawa i obowiązki. Znajomość ogólnych zasad prawa jest niezbędna dla każdego obywatela, niezależnie od tego, jakiemu zawodowi się poświęca. Toteż w państwach dobrze zorganizowanych nauka prawa w ogólnym zarysie wchodzi w zakres przedmiotów obowiązkowych w szkołach średnich, niezależnie od istnienia wydziałów prawa na uniwersytetach.”
źródło: Przedwojenny podręcznik kultury prawnej dla uczącej się młodzieży szkolnej (Ogólne zasady prawa : podręcznik dla wyższych klas szkół średnich / oprac. Aleksander Mogilnicki. 1930 | Warszawa : M. Arct)